KhwandaO's profile☆*.•°.·´¯`·.·I love u, I...PhotosBlogListsMore  |  Tools Help |
☆*.•°.·´¯`·.·I love u, I hate u, Life·.·´¯`·.°•.*☆"Coincidence or Destiny?"
|
|||||
|
August 11 ปลาหมึก
     
       
    
 
ดูออกป๊ะ? ว่ามันคือปลาหมึกอ่ะ ขวัญดูครั้งแรกนึกว่ามันเป็นแมงกะพรุนล่ะ q(><")p
July 21 9 กค. 50__เติบโต▂▃▅▆█ ดีใจที่เป็นวันหนึ่งที่มีโทรศัพท์มาเยอะมาก ^^ ..แม่เป็นหนึ่งในนั้น..
แต่แม่ไม่ได้บอก Happy birthday ขวัญหรอกนะ
แม่แค่ถามว่า "20แร้วนิ่ จะไปแด๊นซ์ที่ไหนล่ะ?"
( โอ้วววววว~~~ช่างเป็นแม่ที่เก่งหาตัวจับได้ยากจิงๆ = =" )
แด๊นกระจายสิคะแม่ พรุ่งนี้หนูสอบ LAB micro.ง่ะ
E.coli วิ่งพล่านทั่วร่างกายแร้ว~~ไฟลนตรู๊ดอย่างหนัก
สอบฉลองอ้ะ!! ลูกกริ้ว >.<
แล้วแม่ก็ถามถึงผู้ชายคนหนึ่ง ว่าเค้าโทรมารึยัง?
...เค้ายังไม่ได้โทรมาหรอกแม่...
แต่หลังจากแม่วางสายไปไม่เท่าไหร่ ก็มีโทรศัพท์จากผู้ชายคนนั้น
เสียงสวรรค์ลั่นมาเรยค่ะคุณ
" โทรศัพท์เป็นไรเนี่ย พ่อโทรหาตั้งนานไม่ติด โทรตั้งแต่เช้าแล้วนะ เจ๊งป่าว ซื้อใหม่ได้แร้ว "
(อย่าดิ่พ่อ *-* หนูกะลังอยากนะ คริ คริ)
 ชีวิตของแต่ละคน ก็คงอยากให้มีเรื่องดีๆเกิดขึ้น
แต่หนูว่าเราเลือกและกำหนดไม่ได้ทั้งหมดหรอก...เรื่องแย่ๆมันก็มีเยอะเหมือนกัน
แต่เรื่องงี่เง่าเหล่านั้นนั่นแหล่ะ ที่จะทำให้เราไม่งี่เง่า
บางครั้งเรื่องแย่ๆ มันก็ทำให้เราได้โตเต็มคนมากขึ้น
ทำให้รู้จักและเข้าใจที่จะแก้ไขเรื่องต่างๆเหล่านั้น
แต่ละเรื่องที่เข้ามาโคดหนักเรยแม่...ไม่รู้อะไรนักหนา
แต่พอผ่านมันมาได้แล้ว...มองย้อนกลับไปตรงนั้น
ความรู้สึกมันเปลี่ยนไปแล้ว
คุ้มมาก
 หนูอยู่บนโลกใบนี้มาเจ็ดพันกว่าวันแล้วนะ  พอสามร้อยกว่าวันหมุนมาครบแต่ละปี หนูจะรู้สึกดีเสมอ
รู้สึกดีที่มีใครโทรมา รู้สึกดีที่มีโปสการ์ด จดหมายส่งข้ามประเทศมา
เหมือนจะบอกว่าไม่ได้ลืม
..รู้สึกดีที่มีตัวตน และยังมีบางคนจำเราได้เสมอ..
เจ็ดพันกว่าวันที่ผ่านมานี้
มีหลายเรื่องที่ทำให้หนูยิ้มได้ และร้องไห้เป็น
มีความสุข มากที่สุดได้
เจ็บปวด มากที่สุดก็ได้
การที่หนูยังมีความรู้สึกอยู่
มันทำให้หนูรู้ตัวเองว่า
..ห นู กำ ลั ง ใ ช้ ชี วิ ต..
 Thx ka!!
:คุณพ่อคุณแม่ ----> ทุกสิ่งทุกอย่าง
 ขวัญรักพ่อกับแม่ที่สุดในโลกนะคะ:เพื่อน&พี่&น้อง ----> ของขวัญ&ข้อความ ดีใจมากเรยนะ หน้าบาน(อย่างใหญ่)เร้ย
:ไอติม ----> ตั้งใจเดินทางมาให้เรากิน เกรงใจอ่า แต่ขอบคุณหลายน่อ ^^
:โบ๊ท ----> เค้กก้อนมหึ พี่ซาบซึ้งใจโคด อื้มมมม..สายรหัสนี้เค้าหน้าตาดีกันจิงๆ!! (กรี๊ดกร๊าดๆ)
June 16 o(‧'''‧)o...กลางทะเลตะวันออก...εїз*
หลังคาหญ้าเสียดสี ลมทะเลฝากความฉ่ำชื่น
ส่งผ่านรอยแตกของฝาไม้
.
ระหว่างเวลาของค่ำคืน คนไกลตื่นคลื่น
ดวงตาสว่างกว่ากลางวัน
.
แวมเทียน เผื่อแสงอ่อนนวลผ่านผิวแยกของฝาไม้
สู่ทะเล
.
หญิงสาวกับแวมเทียนใต้หลังคาหญ้า เสียงสนทนาระหว่างความคิดถึง กับความรัก
แว่วในห้วงคำนึง
.
เธอปรารถนาวาดดวงใจเท่าทะเลส่งไปให้
แต่สายตาของโลกที่เฝ้ามอง
จึงจำต้องจำกัดกรอบดวงใจไว้แค่บ่อน้ำเล็กๆ
.
หากแต่ก็ยังเฝ้าหวังว่า
เมื่อถึงปลายทาง
มหาสมุทรอันกว้างใหญ่คงปรากฏ
 วันนี้บ่นอะรัยนี่ =.= งงมั้ย(งง)
เปิดเทอมมาหลายอาทิดแร้วนะ
ชักเริ่มไม่แน่ใจแร้วว่า จะดีใจดี รึไม่ดีดี?
เพราะ ว่า LAB มัน เยอะ มากกกกส์ เรย อ้ะ
5 ตัว!! ไอ้งานเยอะนี่ไม่เท่าไหร่นะ(คือไม่สนใจ) แต่ห้องมัน ร้อน!! มากเรยเนี่ยดิ๊ๆๆ
แร้วแย่ที่สุดคือ..ขวัญแพ้เหงื่อตัวเองค่ะ!~ O__o"
เซ็งสัตว์ปีกทุกชนิดเรยนะ Y-Y
เวลาเหงื่อออกเยอะๆ มันจะเป็นผื่นๆ แสบๆ อย่างพรึ่บ!!
ย้ำ!! ว่า แสบส์มากส์ส์ส์ TT ^ TT
รู้สึกโง่ๆพิกลด้วย แพ้ไรไม่แพ้ แพ้เหงื่อตัวเอง โง่โคดดด Y-Y
ยิ่งตอนรับน้องนะโอ๊วววววว ฆ่ากันให้ตายเรยดีกว่ามั้ย
ปกติมองไม่เห็นกันช่ายป่าว? ต้องจับอ่ะ ถึงจะรู้ (ยังดีเนอะ T-T)
หาหมอ--หมอบอกว่า มันไม่หายขาดหรอก ทำได้แค่หลีกเลี่ยงสิ่งแวดล้อมคับ
ง๊ากกกก~~กุกริ้ววววว
 วันนี้กินข้าวมันไก่มา ร้านเปิดใหม่ อร่อยมากมายเรย
นานๆทีจะกินแร้วชอบนะ แต่ร้านนี้ถูกใจอย่างแรง!! ^^ คนขายหล่อมากถึงมากที่สุด แต่สงสัยมานานแร้วอ่ะ ใครรู้ช่วยบอกหน่อย..
- ทำไมถึงมีแต่ข้าวมันไก่ ไม่มีข้าวมันเป็ด??
- ทำไมถึงต้องมีแตงกวากะเลือดเป็นเครื่องเคียง ทำไมไม่เป็นไข่ต้ม??
อยากกินไข่ต้ม
q(+.+)p ??? May 17 The Memoir จดหมายรักฉบับเก่าบอกเล่า..ความรู้สึกบางอย่าง
หนังสือบางเล่ม ที่ผ่านการเดินทาง
 เคยนอนอ่านด้วยกัน ในหนึ่งวันว่างที่สบายใจ
ตั๋วรถทัวร์ ปลายทาง..ทะเล
ฉายภาพเปลยวน ที่ผูกกับต้นไม้
บทกวีบางบท เขียนกันคนละบรรทัดบนผืนทราย
 แม้จะจากปลายกิ่งไม้ หากกลับชัดเจนยิ่งกว่าปลายปากกา
 เพลงมีความหมายเดิมเคยร้องโดยฉันเป็นคนเริ่ม..ยังไม่เปลี่ยนค่า
รูปถ่าย รองเท้าแตะ นาฬิกา
สิ่งของที่เข้ามาแทนเวลา ระหว่างเรา
..อย่าเพิ่งรู้สึกอะไรที่ร้ายกับฉัน
ที่กลับมานั่งคิดถึงอีกครั้ง ในคืนวันว่างเปล่า
อย่าสงสัย อย่าตั้งคำถาม ขอให้ความดีงามยังอยู่ใน
โ ม ง ย า ม ข อ ง เ รื่ อ ง ร า ว
 เพราะเช้านี้เพียงฟ้าเศร้า และฉันก็แค่..เหงากว่าทุกวัน
 - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - เช้านี้อากาศเย็นๆ ไม่อยากจะลุกจากที่นอนเรย แต่พระอาทิตย์ก็ส่องตาจนแสบแล้ว
ฝืนใจลุกขึ้นมายืน มองเหม่อออกไปนอกหน้าต่างหลังบ้าน ใจลอยอยู่นาน..
ก่อนจะละสายตา หันมากดรีโมทเปิดเพลงที่ใส่แผ่นค้างไว้อยู่
อารมณ์ไหนก็ไม่รู้ ทรุดตัวลงนั่งค้นลิ้นชักตู้เก็บหนังสือตรงมุมห้อง
นานแล้ว ที่ไม่ได้ใส่ใจมัน แต่สิ่งต่างๆ ก็ยังอยู่ที่เดิม
ไม่ว่าจะเป็นจดหมาย รูปถ่ายเก่าๆ การ์ดวันเกิด วันนู่นวันนี่ แต่ละปี แต่ละปี
 ตุ๊กตา ปากกา พวงกุญแจ ซีดี มากมายแร้วก็..สมุดบันทึกเล่มหนาหลายเล่ม
เอื้อมมือหยิบมันขึ้นมา แต่ก็ด้วยความไม่ค่อยระวังเป็นทุน
ไส้ในที่สอดไว้จึงร่วงกระจาย สมบัติความรู้สึกเยอะจิงๆอ่ะ
แม้แต่เปลือกลูกอม ตั๋วรถเมล์ กระดาษโน้ต ก็ถูกเก็บไว้
ไหนจะข้อความในสมุดที่ฉีกเขียนโม้เมาท์ยาวพรืดประโยคต่อประโยคในห้องเรียนนั่นอีก
มันมีภาพประกอบเป็นฉากๆ ในพื้นที่ว่างด้วยนะ..
 เสน่ห์ของชีวิต ก็คือรอยหวานบนความทรมาน
ทุกอย่างไม่ว่าจะดีหรือไม่ดี เมื่อผ่าน..เราไม่สามารถจะย้อนกลับไปได้
จึงเตือนให้เราอย่ากลัวกับวันที่จะมาถึง
เพราะเดี๋ยวมันก็ต้องกลายเป็นวันที่ผ่าน แล้วเราก็จะไม่สามารถกลับไป
เหมือนกันทุกๆวัน..
เสียงแม่ตะโกนเรียกทานข้าว เราขานรับแม่ไปอย่างกระตือรือร้น
ทั้งๆที่ใจยังอ้อยอิ่งกับสมุดบันทึก..
เสียงแม่บ่นๆอะไรอีกไม่รู้ ทะลุหูไป
เพราะตากำลังสะดุดกับดอกไม้แห้ง
 ที่ปลิวลงมาจากสมุดบันทึกชื่อ "Happy Sevendays"จำได้ เคยเขียนแลกกับคนๆหนึ่ง เมื่อหลายปีมาแล้ว
ครั้งนึง..เคยพูดกับตัวเองไว้ว่า "เจ้าของบันทึกเล่มนี้" จะเป็นคนสุดท้าย
ที่จะหยุดทุกอย่างไว้กับเขา จะไม่ตามหาให้เหนื่อยอีกแล้ว
และก็จำได้อีกเหมือนกันว่าแค่ความอ่อนไหวไม่เท่า
ก็เป็นเหตุผลทำให้ไม่สามารถยืนอยู่ตรงนั้นได้อีกต่อไป
กับนาทีที่ต้องนั่งเช็ดน้ำตาเปื้อนแก้ม เสียงที่เราพูดเบาๆยังก้อง
..ว่าคงจะเป็นวันสุดท้ายของความรักด้วย เพราะเมื่อไม่อาจรักกัน..ก็ไม่อาจรักใคร
 หน้าสมุดบันทึกเป็นปึกๆในระยะเลิกราถูกเย็บแม็กรวม
เพียงเพื่อจะปิดตาตัวเองกันสะเทือนใจ
  ความฝัน ที่จะเดินทางไปถ่ายรูปทุ่งดอกไม้ที่จะเปิดร้านกาแฟเล็กๆ
 มีเพลงเพราะๆฟัง..มีหนังสือดีๆอ่าน..หล่นหาย
แต่..เสน่ห์ของชีวิตอีกอย่างก็คือ "เวลา"
เสียงแม่เรียกทานข้าวเข้มกว่าเก่า เชื่อว่าที่โต๊ะคงรอเราคนเดียว
รีบเก็บทุกอย่างให้เข้าที่เข้าทาง บรรจงวางดอกไม้แห้งอย่างเบามือลงในสมุดบันทึกเช่นเดิม..
"เวลา" ทำให้เราต้องมีการเริ่มต้น
 ไม่เห็นจะเป็นไร ถ้าจะต้องนับหนึ่งใหม่หลายๆครั้ง
เราว่า..มันเป็นเรื่องธรรมดา
ขอแค่เรากล้า ซักวันมันต้องถึงสิบ มันก็ต้องถึงร้อย..
แล้วจะคอยเป็นทุกกำลังใจ
**17 MAY 07
......KH^w^ANApril 16 มอง ..◦.｡o.◦.｡*เงินกับเพื่อน-- เงินซื้อเพื่อนไม่ได้ แต่บางคนก็ยอมทุ่มหมดตัว เพื่อซื้อศัตรูที่มีคลาสหน่อย
การตักบาตร
-- การตักบาตรเพื่อหวังบุญกุศล คงเป็นการลงทุนที่เลื่อนลอยเกินไป..
ถ้าการตักบาตรจะมีคุณค่ามากกว่าการบริจาคอาหารช่วยพระสงฆ์แล้ว
มันน่าจะเป็นบทเรียนเบื้องต้น ให้คนเรารู้จัก "การให้" มากกว่าอย่างอื่น
การตกปลา-- การฆ่าปลาเพื่อเป็นอาหารหรือหาเลี้ยงชีพ ต่างกันอย่างสิ้นเชิงกับการตกปลาเพื่อเป็นงานอดิเรก
ในโลกเราไม่ควรมีเกมสนุกชนิดใด ที่ต้องทำลายชีวิตผู้อื่น เพื่อความเพลิดเพลินของตัวเอง
การขึ้นและการตก
-- มีขึ้นก็ต้องมีตก...แต่บางคนเมื่อได้ขึ้นแล้วครั้งหนึ่ง ยังสามารถขึ้นต่อได้อีก และได้อีกหลายขึ้น ก่อนจะตกสักครั้งหนึ่ง
บางคนขึ้นและตกไปนานแล้ว แต่จู่ๆก็ขึ้นได้อีก (ท่ามกลางความงงงันของทุกฝ่าย) ขณะที่บางคนไม่เคยขึ้นเลยสักครั้ง
ความสุภาพ-- คนที่สุภาพที่สุด อาจเป็นคนเห็นแก่ตัวที่สุด บางคนสุภาพเพียงเพื่อให้ตัวเองดูดี
หรือเพื่อรู้สึกดีๆกับตัวเอง มากกว่าจะเอาใจใส่ต่อความรู้สึกของคนอื่นอย่างแท้จริง...
ความมหัศจรรย์
-- บางคนรู้สึกผ่อนคลายและภาคภูมิใจในตัวเองมาก ยามที่ได้ประกาศความคิดของตนซ้ำแล้วซ้ำเล่าต่อใครๆว่า
"พวกที่มีชื่อเสียงและประสบความสำเร็จในชีวิต เป็นพวกงี่เง่าห่วยแตกทั้งนั้น"
ผู้คน-- "เวลา" จะ "กรอง" ให้เอง ว่าคุณควรคบใครไว้ในชีวิตบ้าง ความยุติธรรม -- ความยุติธรรมมีในโลก จริงๆนะ เจอมาแล้ว ใครอย่าเถียงเชียว
แต่โทษของมันคือ อาจทำให้เราเพ้อฝันไปได้ว่า ในชั่วชีวิตหนึ่งของตน มันคงจะเกิดขึ้นอีก และอีก คุณค่า-- อย่าเสียเวลากับคนที่ทำให้คุณไม่แน่ใจว่าเขาจะมาไม้ไหน ศัตรูอาจสร้างเสริมประสบการณ์เล็กๆน้อยๆให้กับชีวิตได้บ้าง
แต่สิ่งที่ได้มา มักไม่ค่อยสำคัญอะไรนัก และไม่คุ้มเท่าไหร่กับเวลาที่เสียไป
สู้เอาเวลาทั้งหมดที่พอจะมีสำหรับคนอื่น ไปใช้กับคนที่ดีกับคุณ และคุณอยากดีกับเขา จะคุ้มค่ากว่า
ความเหมาะสม -- หมดไปแล้วอีกปี คนเราควรรู้จักรักและชอบ ในสิ่งที่ควรจะรักและชอบได้แล้ว...**
|
||||
Send a private message
Subscribe to RSS feed
Tell a friend
Add to My MSN
Add to your network
Sign up for alerts
เรยเอามาฝากแหล่ะ ^^
"เฮ๊ย..ไมถึงชอบกินปลาหมึกอ่ะ?"
"อ่อ...อืม..เพราะมันมีหนวดน่ะ"
|
|
